BLog bericht

Het Solse Gat

Al ver voordat ons boshuisje in beeld kwam, verbleven we geregeld op de Veluwe. Enkele jaren geleden logeerden we in Leuvenum bij de Zwarte Boer. We vinden het leuk om tijdens vakanties restaurantjes in de omgeving te ontdekken en zo kwamen we Boshuis Drie op het spoor, een gezellig restaurant dat vanaf De Scheleberg op een half uurtje met de auto is gelegen, tussen Garderen, Putten en Drie, midden in het Speulder- en Sprielderbos.

Het was een aangename zomeravond dus besloten we na de (heerlijke) maaltijd nog een stukje door het bos te wandelen. Een bordje dat naar het Solse Gat verwees maakte ons nieuwsgierig. Na een half uurtje lag een diepe poel aan onze voeten. Het wateroppervlak is volledig bedekt door waterdrieblad, sleutelbloem en  bosanemoon. Het Solse Gat blijkt te zijn ontstaan door boeren uit de omgeving die er leem afgroeven.

Waarschijnlijk gaat de geschiedenis van de kuil terug tot de voorlaatste ijstijd. Een grote klomp ijs in de bodem liet bij het smelten een grote krater achter. Onder in het gat is een moerassig terrein ontstaan met daarin een poel, een drinkplek voor wild en een habitat waar kleine watersalamanders goed gedijen. Om verdroging tegen te gaan heeft Staatsbosbeheer de kuil in 2002 hersteld.

Wat het nog interessanter maakt zijn de legendes die aan het Solse Gat verbonden zijn. Volgens een daarvan heeft er op deze plek ooit een klooster gestaan. Vanwege het liederlijke gedrag van de monniken verzwolg de aarde het klooster. Op gezette tijden zouden de klokken van het klooster nog te horen zijn en zouden de geesten van de monniken verschijnen.

Ook zou er in de oudheid zonneverering hebben plaatsgevonden, waarbij fruit werd geofferd aan de Germaanse godin Sól. De plek is daarom een populaire bestemming voor New Age’ers en wichelroedelopers, omdat zij hier leylijnen menen te vinden. Volgens lokale politieke partijen vindt er een satanistische Walpurgisnachtviering plaats bij het Solse Gat. Zij pleiten voor een verbod.

Legendes of niet, we komen er beslist nog eens terug voor een lange wandeling, eindigend in Boshuis Drie.

Restaurant Boshuis Drie.

Lees ook: “Voor geen goud ga ik ’s nachts dat bos in”

Toe aan rust?

Bekijk de beschikbaarheid en reserveer online